Dagur 2

Það er gaman að fylgjast með húsinu rísa, ótrúlegt að á degi 2 séu allir útveggir komnir á sinn stað og allar sperrur í þakinu. Það er samt margt eftir að gera, festa hitt og þetta, plasta, einangra, setja þak, leggja raflagnir og pípulagnir, og svo auðvitað innveggir, gólf og allt það. En, so far, so good.

Allt gengur ljómandi. Druslan komin úr viðgerð, þetta var ekki tímareimin heldur ónýtur vatnskassi, hjúkk? og danirnir aftur komnir á bíl frá okkur. Annar gámurinn tómur og farinn burt, hinn gámurinn kominn að húsinu, danirnir voða lukkulegir með það. Neita samt að borða hangikjöt og já bara allt lambakjöt yfirhöfuð. Vilja ekki sjá rúgbrauð eða neitt gróft - bara franskbrauð. Voða hrifnir af skyri og "sodavand" sem er reyndar ekki sódavatn heldur gos. Furðulegt! Ef danir vilja sódavatn biðja þeir um "dansk vand", venjulegt vatn er "isvand" og gos heitir "sodavand". Kannski ekki skrýtið hjá þjóð sem liggur á sænginni sinni og breiðir dýnuna ofan á sig.


Lars og Peter að vinna í barnaherberginu. Þarna uppi verður lítið háaloft.


Snæfríður við stofugluggann


Stelpurnar að spóka sig í eldhúsinu.

Í berjamó

Það er komið fullt af berjum á Torfastaðaheiðinni, bæði bláber og krækiber, sum alveg fullþroskuð og svo grænjaxlar innanum. Snæfríður var stórtæk í berjatínslunni og Sólveig naut góðs af, namm namm sönglaði hún á berjaþúfu.




Á Torfastaðaheiðinni, rétt fyrir ofan bústaðinn okkar eru gamlar tóftir. Hér situr Sólveig undir einum veggnum, með bústaðinn okkar í baksýn. Við höldum að þarna hafi staðið bærinn Torfastaðakot í gamla daga, en við eigum eftir að komast betur að þessu.

Dagur 1

Jæja, þá er ballið byrjað.

Danirnir Lars og Peter mættu á svæðið í dag, mældu grunninn fram og aftur, merktu og skoðuðu og kváðu svo upp þann dóm að þetta væri bara allt í fínasta lagi, allt eins og það á að vera. Hjúkk og takk Þórbergur!

Svo mætti Maggi kranastjóri frá JÁverki, sá er nú röskur og duglegur. Það þurfti að byrja á að hífa alls konar dót út úr gáminum og að lokum fundust húsveggirnir - alveg innst inni. Um hádegið voru þeir byrjaðir að hífa veggina á sinn stað, skrúfa og festa. Ótrúlega flott að sjá þetta gerast. Ég er mjög spennt að sjá þetta á morgun, þá ættu allir veggirnir að vera komnir á sinn stað.

Vandræðalisti

Það er ekki tekið út vandræðalaust að standa í svona húsbyggingum. Vandræðalistinn er orðinn talsvert langur.

1. Ólafur bóndi sem ætlaði að grafa grunn, leggja veg, og koma heitu og köldu vatni til okkar, fór á spítala. Nágrannni hans Grímur grafari, hljóp í skarðið og lagði dag við nótt við að grafa grunninn, fylla að og koma veginum í lag. Heitt og kalt vatn verður að bíða betri tíma.

2. Gámabíllinn lenti í vandræðum á veginum og þurfti að setja annan gáminn niður við vegamótin. Danirnir settu upp fílusvip og fussuðu. Ég leigði aukadag á krana til að keyra allar einingarnar á milli gámsins og grunnsins.

3. Bíllinn sem við sköffuðum handa dönunum dugði upp að Torfastöðum og gafst þá upp. Farin viftureim og vatnsdæla og sitthvað fleira. Ég þurfti að vakna klukkan 5 og keyra austur til að koma dönunum í vinnuna á undan krananum. Rúnar bróðir kom með mér og sat í druslunni á meðan ég dró hana á verkstæði á Selfossi. Og keyrði svo bílaleigubíl til baka. Ævintýri líkast, eða já, hm..

4. Rarik sveik okkur um að vera búin að leggja rafmagn að bústaðnum, þrátt fyrir eldheitt daglegt símasamband. Ég leigði bensínrafstöð og er búin að keyra 50L af bensíni austur handa skrímslinu.

5. Danirnir fóru fram á að við útveguðum nokkur verkfæri, stiga og vinnupalla oþh. Ekkert mál að redda því með tækjaleigu. - En þegar betur var að gáð var langtímaleigan svo dýr að núna er ég "hamingjusamur" eigandi að stórri öflugri borðsög (sem verður til sölu eftir mánuð á góðu verði), stórri loftpressu (sem er nú þegar seld) og fjölmörgum stigum og tröppum (eitthvað af því verður líka til sölu eftir mánuðinn). Annaðhvort læri ég að smíða til að nota þessi tæki og stofna verktakafyrirtæki - eða já, losa mig bara við góssið á tombóluverði.

Góðu fréttirnar eru að mér tókst að pranga afganginum af steypustyrktarjárnunum inn á nágranna okkar og afganginum af einangrunarplastinu líka. Stórsnjallt!

Hús!

Ó vá, hvað ótrúlega nauma tímaplanið okkar er að ganga vel upp. Þórbergur kom frá ameríku og byrjaði að slá upp fyrir grunninum fyrir 15 dögum. Og í dag þegar ég fór austur var verið að leggja lokahönd á verkið áður en platan verður steypt á morgun, og þá má segja að grunnurinn sé tilbúinn! Danirnir voru vantrúaðir á að við myndum ná þessu, við vorum stressuð, en vó! þetta hafðist, og innan tímamarka meiraðsegja. Þórbergur er búinn að vera ótrúlega duglegur og gerir þetta mjög vel, hann á heiður skilinn fyrir þetta. Allir iðnaðarmennirnir hafa komið á réttum tíma, múrari, pípari, byggingaeftirlitsmaður og já, ekki gleyma honum Grími grafara sem hefur keyrt efni í þetta fyrir okkur af mikilli snilld á réttum tíma.

Nú er allt á fullum snúningi við að redda hinu og þessu áður en við sækjum dönsku smiðina út á flugvöll á sunnudaginn. Það er í mörg horn að líta og margt sem þarf að redda. Á mánudaginn verður byrjað að reisa húsið og eftir rúma viku get ég vonandi sett inn mynd af húsi með veggjum og þaki - ef allt gengur áfram eftir áætlun. Krossum putta fyrir áframhaldandi gott gengi.

Símamótið

Þegar við komum heim frá Frakklandi vantaði Snæfríði eitthvað að gera, og því ákvað hún að prófa að mæta á fótboltaæfingar hjá Fjölni. Þetta eru hörku æfingar með frábærum þjálfara og skemmtilegum stelpum og það á nú vel við hana Snæfríði mína. Og svo var verið að tala um að fara á Símamótið, sem er stórt mót fyrir fótboltastelpur, og þangað vildi hún Snæfríður komast. Að vísu náði hún bara að æfa í rúma viku, fór svo í sumarbúðirnar í Vindáshlíð í eina viku og svo náði hún síðustu æfingunni fyrir mót, þar sem aðallega voru æfð mörg og frumleg "fögn" enda stóð til að skora fullt af mörkum.

Í fyrsta leiknum byrjaði Snæfríður á varamannabekknum í B- liðinu, enda bara nýbyrjuð í boltanum. Liðinu hennar gekk bara ágætlega og Snæfríði líka og hún fékk að koma meira og meira inná eftir því sem leið á mótið. Að lokum endaði liðið hennar í 6. sæti, sem er mjög góður árangur, og í síðasta leiknum var Snæfríður komin í byrjunarliðið og endaði á að skora síðasta markið fyrir liðið sitt. Glæsileg byrjun á boltaferlinum hjá þeirri stuttu!

Mótið var mjög skemmtilegt, en eftirminnilegastur er líklega leikurinn á móti Framstelpum, sem fór 14-1 fyrir Fjölni. Litlu Framstelpurnar voru greinilega allar ungar og nýbyrjaðar og gekk alls ekki vel að koma boltanum yfir á hinn vallarhelminginn. Það endaði með þvi að dómarinn gekk í lið með þeim, tók fyrir þær útspörk, gaf sendingar og fyrirgjafir og endaði svo með því að þvæla upp allan völlinn og skora mark fyrir þær. Og þá klöppuðu allir foreldrarnir á hliðarlínunni, bæði Framforeldrar og Fjölnisforeldrar :-) Flottur dómari!

Kolefnisjöfnun....

Heggurinn var stór

Reynitrésplönturnar voru mjög litlar.

Ég átti mjög gott samtal við Balla hennar Elvu um gróðursetningar í sumarbústaðalöndum. Hann er hámenntaður garðyrkjufræðingur og gaf mér mörg góð ráð. Við vorum algjörlega sammála um að í trjáræktinni okkar í Torfastaðakoti yrði lögð áhersla á gæði, en ekki magn. Ekki dritað niður fullt af plöntum í algjöru hugsunarleysi. Neibb, þannig verður það nú ekki hjá okkur. Vönduð og úthugsuð útplöntun á gæðaplöntum. Einmitt.

Svo renndi ég austur í gær með Sindra og Sólveigu til að fylgjast með framkvæmdum og datt í hug að kippa með mér nokkrum plöntum í leiðinni til að hola niður. Bara smá byrjun. Datt inn á garðyrkjustöð Ingibjargar í Hveragerði og spjallaði heillengi við Ingibjörgu sjálfa sem gaf mér ýmis góð ráð. Fékk hjá henni á fínu verði 20 víðihríslur, 2 úlfareyniplöntur, 4 heggi, 1 broddfuru og svo sinn hvorn bakkann af reynitrjám og sitkagreni. Það fór lítið fyrir þessu í skottinu og ég hlakkaði til að fara að pota þessu niður.

Það runnu samt fljótlega á mig tvær grímur þegar gróðursetningin hófst, því þá áttaði ég mig á því að alls voru þetta yfir hundrað plöntur. Úff.. var ég ekki eitthvað að tala um magn og gæði.... Á endanum holaði ég meirihlutanum niður á harðaspretti hér og þar um landið, hvar sem auðvelt var að stinga niður skóflu. Úthugsuð útplöntun hvað!

Sem betur fer hafði ég 2 unga og góða aðstoðarmenn, Sindri og Óli Þorri stóðu sig mjög vel í gróðursetningunni. Svo verður spennandi að sjá hvað af þessu lifir veturinn af og enn meira spennandi að sjá trén spretta upp á öllum þessum óvæntu og óskipulögðu stöðum.

Byrjað að byggja

Svona leit grunnurinn út í gær.

Risastór haugur sem kom upp úr grunninum.

Jæja, þá er allt komið á full swing með sumarbústaðabygginguna. Búið að grafa grunninn og Þórbergur byrjaður að slá upp og undirbúa að steipa grunn.
Húsið okkar er komið í gám og er líklega að veltast um í maganum á skipi einhversstaðar úti á Atlantshafi.
Dönsku smiðirnir koma svo eftir rúmar 2 vikur og ætla að byggja húsið á 5 vikum. Nú verða allar naumu tímaáætlanirnar okkar að standast, og jahérna, það lítur bara út fyrir að allt smelli saman á síðustu stundu.

Litli frændi!

20. júni fæddi Maja systir dreng og gekk allt vonum framan. Viku síðar var hann skýrður Ýmir Hugh og vorum við viðstödd athöfnina í Akureyrarkirkju. Ætli strákurinn verði ekki poppari eða í kvikmyndum. Nichole Kidman, Brian Wilson(beach boys), John Taylor (duran duran), Lionel Ritchie! John Goodman, Martin Landau og Errol Flynn eru öll fædd á þessum degi. Ég held þó að mikilvægara sé að halda bolta að honum miðað við gengi KA-manna! Tvær myndanna eru teknar í Akureyrarkirkju og ein hjá Travis og Maju í Munkaþverárstræti. Til hamingju Maja, Travis og Úlfur Anthony.

Apagarðar

Apagarðarnir slógu í gegn. Krakkarnir voru orðin þaulvön í að festa og losa líflínur og renna sér niður línur á púllíum, klifra upp net, skríða í gegn um rör, fikra sig áfram á köðlum, renna sér á snjóbretti sem hékk í línu og allt þetta í margra metra hæð.
Mömmuhjartað mitt hefði líklega ekki meikað það að horfa á börnin glannast svona, nema af því að ég prófaði þetta sjálf. Ótrúlega gaman, og tvöfalt öryggislínukerfi róaði mömmuhartað nógu mikið til að senda börnin í alls konar háloftafimleika með bros á vör.

Piriac

Við nutum gestrisni Sallé hjónanna áfram, þegar við dvöldum vikulangt í húsi þeirra í Piriac. Sá bær er mjög sjarmerandi, smábær við ströndina á Bretagne skaganum, hófleg ferðamennska, vinalegt fólk, góðir veitingastaðir, nóg við að vera og margt að skoða. Falleg bátahöfn, krúttlegur miðbær, flott sandströnd. Góðar galettur og crepés.

Frábærar móttökur í París

Það eru hugrakkir gestgjafar sem bjóðast til þess að taka á móti öllum þessum hópi í mat og í gistingu. Og þvílíkar móttökur hjá Siggu og Michel. Það var stjanað við okkur á allan máta og núna vilja börnin helst bara flytja til Parísar, eru viss um að Sigga myndi skjóta skjólshúsi yfir þau. Móttakan á flugvellinum og leiðsögnin í Parísarumferðinni- létta miðnæturhressingin fyrsta kvöldið, sælkeraveislan næsta kvöld og fordrykkurinn úti í garði með nágrönnunum - klassíski franski morgunverðurinn, og svo endalaus yndislegheit þeirra hjóna. Hvað get ég meira sagt. Alveg frábært! Takk fyrir okkur.

Versalir

Við byrjuðum Frakkklandsreisuna okkar á að skoða höll Lúðvíks 14 í Versölum. Ótrúlegt mannvirki og gyllingarnar og íburðurinn fékk mann til að finna til með almúganum sem stóð fyrir utan hallarhliðin og kallaði "við viljum brauð". Og aumingja veruleikafyrrta drottningin hún María Antoinetta skildi ekkert í þessu og spurði, "af hverju borða þau bara ekki kökur?"

Krútt

Ég dreif mig loksins í myndatöku með fallegu börnin mín. Meira síðar.

Á undan áætlun...

... er hugtak sem ekki er til í íslenskri framkvæmda- og iðnaðarmanna orðabók.

Hins vegar virðist þetta vel þekktur frasi í danmörku, hefur líklega borist þangað með Germönskum mönnum.

Danirnir ætla að afhenda sumarbústaðinn tveimur MÁNUÐUM á "undan áætlun", semsagt í sumar, en ekki seint í haust. Hér er allt á full swing við alls konar undirbúning, að redda byggingarleyfi, setja út húsið, fá menn í að grafa grunn, steypa grunn, leggja lagnir ofl í tæka tíð þannig að við getum tekið á móti húsinu.

Í íslenskri orðabók er sem betur fer mjög vel þekkt orðasamband "þetta reddast". Frasinn fyrirfinnst ekki í danskri orðabók, en það er líka allt í lagi.

Mikið að gera á stóru heimili

Hún Sólveig á mjög annríkt þessa dagana. Það er svo margt sem hún þarf að gera. Á morgnana þarf að kanna öll herbergin á efri hæðinni og endurskipuleggja. Á hverjum degi raðar hún hlutunum eins og henni finnst að þeir eigi að vera, en á hverju kvöldi breyta mamma og pabbi því til baka þannig að hún þarf að byrja upp á nýtt næsta morgun. Sólviegu finnst til dæmis að bílarnir hans Sindra eigi að dreifðir í alla skápa og skúffur á baðinu, sundgleraugu í nærfataskúffu mömmu, verðlaunapeningar Snæfríðar inni í þvottahúsi og svona má lengi telja. En Sólveig tekur þessu af miklu jafnaðargeði og gengur rösklega til verks á hverjum morgni.

Eftir morgunmatinn hefst hún svo handa við að endurskipuleggja neðri hæðina, en þar er það sama sagan, alltaf búið að breyta öllu til baka á hverju kvöldi. Það þarf að setja lítinn kubb ofan í skó í forstofunni, það þarf að sækja hjólahjálm og drösla honum nokkra hringi um stofuna, það þarf að opna alla skápa og skúffur í eldhúsinu og athuga hvort eitthvað megi betur fara í skipulaginu þar.

Bjánar

Hverjir hafa mestan áhuga á spiderman?

Jú, litlir strákar. Svona þriggja, fjögurra ára og upp í svona níu til tíu ára. Þeir yngstu vilja helst af öllu vera í spæderman alklæðnaði upp á hvern einasta dag og leika sér í spæderman leikjum daginn út og inn. Svo minnkar æðið ár frá ári smám saman og spæderman merktu flíkunum í fataskápnum fækkar og spæderman dót og leikir þykja alltof barnalegir.

Þegar nýjasta spæderman myndin kemur í bíó er ótrúlegur spenningur í smástrákahópnum. Vinsælasta ofurhetjan í nýrri bíómynd, og þeir ætla sko allir að fara.

En hvað? Myndin er bönnuð innan 10 ára! Semsagt allir mega fara að sjá myndina sem eru vaxnir upp úr spædermanæðinu. Allir áhugasömustu áhorfendurnir, allt frá litlu búningaklæddu ofurhetjudrengjunum upp að nýlæsum áskrifendum spædermanteiknimyndablaðsins verða að sitja heima. Hver er eiginlega pælingin með þessu? Er ekki eitthvað orðið bogið við kvikmyndaiðnaðinn þegar barnahetjumyndirnar eru orðnar svo ljótar að það þarf að banna þær börnum?

Hið ljúfa líf

Sólveigu finnst ótrúlega gaman að fá að borða sjálf með gaffli eða skeið, hún skríkir af gleði þegar hún mundar gaffalinn og ber hann frá diski að munni. Að vísu hefur gaffallinn stundum viðkomu í hárinu, í peysunni, á gólfinu og já stundum fer diskurinn líka í smá ferðalag, en það spillir nú ekki gleði Sólveigar. Aldeilis ekki.

Hún Sólveig hefur reyndar mjög gaman af því að leika alls konar kúnstir. Hún bendir samviskusamlega á rétta staði þegar hún er spurð um staðsetningu á tönnum, hári, tungu, tám og maga. Aðspurð um það hvað hin ýmsu dýr segja, svarar hún af mikilli innlifun "tsss buuu" (semsagt öll dýr eru kisur og baula - eitthvað hefur farið verulega úrskeiðis í dýrafræðikennslunni) Já og svo kann hún að fara í feluleik, bæði með því að fela andlitið og svo að fela sig alla, og nýlega kenndi Sindri henni líka eltingaleik.

Úti á palli leikur hún sér með bolta, kerru, fötur, skóflur og eldavél og kallar reglulega á kisu. Inni keyrir hún um á maríubjöllunni sinni, klifrar upp á allt sem hún mögulega getur, opnar og lokar skúffum og skápum, færir hluti á milli staða (= ruslar til), skoðar bækur, knúsar bangsana sína og dúkkurnar, gefur þeim pela og snuddu, sækir kodda og lúrir hjá þeim og dæsir makindalega ahhhh.

Skemmtilegast er þegar Sindri og Snæfríður koma heim með vini sína og húsið er fullt af börnum. Þau eru nefnilega ótrúlega dugleg að leyfa Sólveigu að vera með. Hún hefur tekið þátt í æsispennandi vítaspyrnukeppni úti í garði, leikið sér í bratz, bíló og búningaleik, verið statisti í danssýningu, krítað úti á palli og margt fleira. Já, lífið er ljúft.

Ahhh

Sólveig kunni vel að meta pakkana sem hún fékk í tilefni fyrsta afmælis síns. Hún fékk góða aðstoð frá systkinum sínum við að rífa utanaf þeim og hafði ekki minna gaman af bréfinu og pakkaböndunum heldur en innihaldinu sjálfu. Þegar hún fékk svo þennan stóra pakka þá þurfti hún aðeins að leggja sig, og segja ahhhh. Greinilega voða notalegt að leggja sig ofan á stórum afmælispakka.

En þetta var nú bara rétt upphitun, því von er á meira pakkaflóði um næstu helgi þegar verða hátíðarhöld í tilefni eins árs afmælis litlu dekurrófunnar.